Testy do specjalizacji pielęgniarskich i medycznych

Bank pytań

Bank pytań do specjalizacji internistycznej dla pielęgniarek 2022–2025 (z odpowiedziami)

Przygotowujesz się do egzaminu specjalizacyjnego z pielęgniarstwa internistycznego? Z pewnością wiesz, jak rozległy materiał obejmuje ta dziedzina – od chorób serca, przez schorzenia układu oddechowego, po endokrynologię i wiele innych. Egzamin specjalizacyjny (PES) z interny potrafi budzić stres, ale mamy dobrą wiadomość: istnieje bank pytań do specjalizacji internistycznej dla pielęgniarek, który może stać się Twoim najlepszym przyjacielem w nauce. W tym wpisie wyjaśniamy, czym jest taki bank pytań, jak z niego korzystać i dlaczego warto po niego sięgnąć.

Bank pytań do specjalizacji internistycznej znajdziesz poniżej pod tekstem!

Zanim omówimy bank pytań, warto krótko przypomnieć, jak wygląda sam egzamin z pielęgniarstwa internistycznego. Państwowy Egzamin Specjalizacyjny (PES) ma formę testu jednokrotnego wyboru. Oznacza to, że:

  • Liczba pytań. Egzamin zawiera 140 pytań testowych. Każde pytanie ma cztery odpowiedzi do wyboru, z których dokładnie jedna jest prawidłowa.
  • Czas trwania. Na rozwiązanie całego testu przewidziano 140 minut. Średnio masz więc minutę na jedno pytanie – tempo jest ważne, ale spokojnie, to wystarczająco, jeśli jesteś dobrze przygotowana.
  • Zakres materiału. Pula pytań obejmuje całość programu specjalizacji internistycznej. W praktyce około 120 pytań dotyczy zagadnień specjalistycznych z interny, a pozostałe 20 pytań sprawdza ogólną wiedzę pielęgniarską. Nie musisz obawiać się niespodzianek spoza programu – pytania układane są na podstawie oficjalnego programu szkolenia, więc trzymają się tego, czego uczyłaś się na kursie.
  • Zaliczenie. Próg zaliczenia egzaminu wynosi 60%. Innymi słowy, aby zdać, musisz zdobyć co najmniej 84 punkty na 140 możliwych (za każdą poprawną odpowiedź jest 1 punkt, za błędną lub brak odpowiedzi – 0 punktów).
  • Terminy. Egzaminy specjalizacyjne odbywają się centralnie dwa razy do roku – w sesji wiosennej (zwykle marzec-kwiecień) i jesiennej (wrzesień-październik). Wszystkie pielęgniarki w kraju zdają ten sam test w ustalonym terminie.

Brzmi to poważnie i rzeczywiście jest co powtarzać, ale bez paniki! Statystyki pokazują, że przy solidnym przygotowaniu egzamin jest jak najbardziej do zdania. Przykładowo, w ostatnich latach zdawalność egzaminu z interny sięgała 95–99%. W sesji wiosennej 2025 prawie 99% zdających uzyskało wynik pozytywny – na około 482 podchodzące osoby nie zdało zaledwie 5. To pokazuje, że przy odpowiednim podejściu większość osób radzi sobie świetnie. Ty również możesz znaleźć się w gronie tych, którzy zaliczą za pierwszym podejściem!

Czym jest bank pytań do specjalizacji internistycznej?

Skoro wiemy już, z czym mierzymy się na egzaminie, przyjrzyjmy się kluczowej pomocy naukowej, jaką jest bank pytań do specjalizacji internistycznej dla pielęgniarek. Mówiąc najprościej, jest to zbiór pytań egzaminacyjnych PES z pielęgniarstwa internistycznego z poprzednich lat, wraz z prawidłowymi odpowiedziami. Taki bank pytań tworzony jest na podstawie rzeczywistych testów egzaminacyjnych – zawiera więc pytania, które faktycznie pojawiły się na egzaminach państwowych.

Wyobraź sobie, że masz dostęp do setek pytań, które padły na egzaminach w ostatnich latach. Dokładnie wiesz, jakiego typu zagadnienia są poruszane i jak formułowane są pytania. Co więcej, od razu znasz poprawne odpowiedzi, więc możesz na bieżąco sprawdzać swoją wiedzę. Taki bank pytań egzaminacyjnych z odpowiedziami to prawdziwy skarb dla każdej osoby przygotowującej się do PES z interny!

Pytania do specjalizacji internistycznej – jaki materiał obejmują?

Zakres tematyczny egzaminu z interny jest bardzo szeroki, co odzwierciedla różnorodność zagadnień wchodzących w skład pielęgniarstwa internistycznego. W banku pytań znajdziesz więc pytania dotyczące wielu dziedzin medycyny wewnętrznej i ogólnej wiedzy pielęgniarskiej. Oto główne obszary, które pojawiają się w pytaniach egzaminacyjnych:

  • Choroby układu krążenia (kardiologia): np. nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca (ostra i przewlekła), choroba wieńcowa, zaburzenia rytmu serca, opieka nad pacjentem po zawale, interpretacja EKG.
  • Choroby układu oddechowego (pulmonologia): np. astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), zapalenie płuc, gruźlica, tlenoterapia, rehabilitacja oddechowa.
  • Choroby układu pokarmowego (gastroenterologia): np. choroba wrzodowa, zapalenie trzustki, niewydolność wątroby, marskość, opieka nad pacjentem z stomią, żywienie dojelitowe i pozajelitowe.
  • Endokrynologia i diabetologia: np. cukrzyca (opieka nad pacjentem, powikłania cukrzycowe, edukacja chorego), choroby tarczycy (niedoczynność, nadczynność), choroba Addisona, zespół Cushinga.
  • Nefrologia i urologia: np. przewlekła choroba nerek, leczenie nerkozastępcze (dializy, przygotowanie do przeszczepu nerki), zakażenia układu moczowego, opieka nad pacjentem z cewnikiem.
  • Hematologia i onkologia w internie: np. niedokrwistości, białaczki, chłoniaki, opieka paliatywna w schorzeniach przewlekłych, leczenie bólu, opieka nad pacjentem onkologicznym w trakcie chemioterapii.
  • Reumatologia i immunologia: np. reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zasady opieki nad pacjentem z chorobami autoimmunologicznymi.
  • Neurologia w zakresie interny: np. udar mózgu (profilaktyka, opieka pozawałowa, rehabilitacja), stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona – objawy i pielęgnacja, padaczka (postępowanie w napadzie).
  • Geriatria: wiele pytań z interny dotyczy pacjentów w wieku podeszłym, wielochorobowości, zespołów geriatrycznych (upadki, otępienie, odleżyny) i specyfiki opieki nad seniorami.
  • Ogólna wiedza pielęgniarska: około 20 pytań sprawdza zagadnienia nie stricte kliniczne, ale ogólnoprofesjonalne. Mogą to być np. zagadnienia prawne (ustawa o zawodzie pielęgniarki i położnej, prawa pacjenta), etyka i deontologia, organizacja opieki zdrowotnej, zagadnienia z epidemiologii (zapobieganie zakażeniom szpitalnym), podstawy badań naukowych i EBP (evidence-based practice) czy edukacja pacjenta. Te pytania mają sprawdzić, czy poza wiedzą medyczną znasz również standardy i zasady wykonywania zawodu.

Jak widać, pytania do specjalizacji internistycznej dla pielęgniarek mogą dotyczyć praktycznie każdego układu i narządu w organizmie oraz aspektów holistycznej opieki. Dlatego przygotowując się, musisz opanować szeroki materiał. Dobra wiadomość jest taka, że zakres jest ściśle określony programem – jeżeli sumiennie przerobiłaś/-eś materiał kursu specjalizacyjnego i literaturę wskazaną w programie, pytania na egzaminie raczej Cię nie zaskoczą pod względem tematyki. Bank pytań do specjalizacji internistycznej dla pielęgniarek dodatkowo pozwoli Ci upewnić się, że faktycznie pamiętasz kluczowe informacje z każdego działu.

Bank pytań internistycznych PDF – pełna baza pytań z odpowiedziami

Na koniec kilka słów o samej formie, w jakiej możesz otrzymać swój bank pytań internistycznych. Nasza baza pytań dostępna jest w wygodnym formacie tekstowym. Co to oznacza dla Ciebie?

  • Nauka offline: Plik word możesz zachować na swoim komputerze, tablecie czy telefonie. Nie potrzebujesz dostępu do internetu, by rozwiązywać pytania. Możesz uczyć się dosłownie wszędzie – w autobusie, na przerwie w pracy, czy na ławce w parku. Twoje pytania egzaminacyjne są zawsze pod ręką.
  • Kompletna baza: Otrzymujesz pełną bazę pytań z interny z ostatnich lat, wraz z wszystkimi odpowiedziami. To setki pytań testowych, które pozwolą Ci przekrojowo powtórzyć cały materiał. Dzięki temu masz pewność, że żaden ważny temat Ci nie umknie.
  • Wygoda nauki: Możesz wydrukować sobie pytania lub zaznaczać w pliku ważne fragmenty. Niektórzy lubią odhaczać pytania, na które już poprawnie odpowiedzieli, inni robią notatki na marginesie – plik word daje taką swobodę. Uczysz się we własnym tempie i w preferowany przez Ciebie sposób.
  • Oszczędność czasu i stresu: Mając wszystkie pytania i odpowiedzi w jednym miejscu, nie musisz przeszukiwać internetu, dopytywać znajomych ani zastanawiać się, czy gdzieś nie uciekła Ci jakaś pula zagadnień. Oszczędzasz czas – możesz go przeznaczyć na naukę, a nie na kompletowanie materiałów. To także spokój ducha, bo wiesz, że jesteś kompleksowo przygotowana/-ny.

Taka forma nauki jest przyjazna i praktyczna, zwłaszcza dla zabieganych pielęgniarek, które często łączą pracę zawodową z przygotowaniami do egzaminu. Plik z bankiem pytań możesz mieć zawsze ze sobą – nawet jeśli wygospodarujesz 15 minut wolnego, możesz przerobić kilka pytań. Krok po kroku zbliżysz się do perfekcyjnego wyniku na egzaminie. Pamiętaj jednak, że odpowiedzi zostały opracowane w oparciu o dostępne materiały, niektóre z nich mogą różnić się z kluczem egzaminacyjnym, ponieważ CMKP nie udostępnia odpowiedzi do testów.

Kup plik word za 24,99 zł – pytania i odpowiedzi gotowe do nauki offline. Zacznij już dziś i przekonaj się, jak bardzo bank pytań ułatwi Ci przygotowanie do egzaminu. UWAGA! Plik zawiera opracowane pytania, które pojawiły się na ostatniej sesji egzaminacyjnej – JESIEŃ 2025! Życzymy powodzenia na egzaminie specjalizacyjnym z interny i trzymamy kciuki za Twój sukces! Powodzenia!

WIOSNA 2025

Zadanie 1.

Udrożnienie dróg oddechowych u pacjenta nieprzytomnego polega, na:

A. ułożeniu w pozycji bocznej ustalonej, odgięciu głowy do tyłu, usunięciu ciał obcych z jamy ustnej,
B. ułożeniu w pozycji bezpiecznej, przygięciu głowy do przodu, usunięciu ciał obcych z jamy ustnej,
C. ułożeniu na plecach, odgięciu głowy do tyłu, usunięciu ciał obcych z jamy ustnej, uniesieniu żuchwy,
D. ułożeniu na plecach, przygięciu głowy do przodu, usunięciu ciał obcych z jamy ustnej, uniesieniu żuchwy.

Literatura: Szczeklik A., Gajewski P.: Interna Szczeklika – Podręcznik chorób wewnętrznych 2014. Medycyna Praktyczna, Kraków 2014, str. 133.

Zadanie 2.

Wszyscy pacjenci niestabilni hemodynamicznie, z istniejącym zagrożeniem lub już dokonaną dekompensacją układu krążenia mogą być monitorowani hemodynamicznie za pomocą metod inwazyjnych. Zalicza się do nich:

A. cewnikowanie żył centralnych, krwawy pomiar ciśnienia tętniczego, monitorowanie gazometrii tętniczej,
B. monitorowanie gazometrii tętniczej, cewnikowanie tętnicy płucnej za pomocą cewnika Swana-Ganza, cewnikowanie żył centralnych,
C. monitorowanie gazometrii tętniczej, cewnikowanie tętnicy płucnej za pomocą cewnika Swana-Ganza, krwawy pomiar ciśnienia tętniczego,
D. cewnikowanie żył centralnych, krwawy pomiar ciśnienia tętniczego, monitorowanie gazometrii tętniczej, cewnikowanie tętnicy płucnej za pomocą cewnika Swana-Ganza.

Literatura: Chizner M.A. [Krzemińska-Pakuła M. (red. wyd. pol.)]: Kardiologia kliniczna. D.W. Publishing Co., Szczecin 2010; Szczeklik A., Gajewski P.: Interna Szczeklika – Podręcznik chorób wewnętrznych 2014. Medycyna Praktyczna, Kraków 2014.

Zadanie 3.

Badanie polegające na selektywnym podaniu środka cieniującego do każdej z tętnic wieńcowych, to:

A. echokardiografia,
B. scyntygrafia serca,
C. koronarografia,
D. angioplastyka.

Literatura: Kaszuba D., Nowicka A. (red.): Pielęgniarstwo kardiologiczne. PZWL, Warszawa 2011 s. 113.

Zadanie 4.

W celu rozpoznania ostrego zespołu wieńcowego u chorego, w pierwszej kolejności należy wykonać:

A. EKG z dodatkowymi odprowadzeniami, np. V7-V9, Vr4, Vr3,
B. EKG spoczynkowe 12-odprowadzeniowe,
C. koronarografię,
D. echokardiografię spoczynkową.

Literatura: P. Gajewski: Interna Szczeklika – mały podręcznik, s. 159. Kompendium medycyny praktycznej. Medycyna Praktyczna. Kraków 2014. Wydanie VI.

Zadanie 5.

Zmiany w EKG – różnokształtne, drobnofaliste wychylenia przedsionkowe (fale f) pojawiające się z częstotliwością 350-600/ min, najwyraźniej zaznaczone w odprowadzeniach przedsercowych V1- V2, świadczą o:

A. częstoskurczu komorowym,
B. bloku przedsionkowo-komorowym,
C. migotaniu przedsionków,
D. trzepotaniu przedsionków.

Literatura: Szczeklik A., Gajewski P.: Interna Szczeklika – Podręcznik chorób wewnętrznych 2014. Medycyna Praktyczna, Kraków 2014, str. 85.

Zadanie 6.

Co NIE jest wskazaniem do kardiowersji?

A. ponaparstnicowe zaburzenie rytmu,
B. częstoskurcz nadkomorowy,
C. migotanie przedsionków,
D. trzepotanie przedsionków.

Literatura: Kaszuba D., Nowicka A. (red.): Pielęgniarstwo kardiologiczne. PZWL, Warszawa 2011, str. 212.

Zadanie 7.

Pielęgniarka, u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, może spodziewać się przyczyn zaburzeń snu, takich jak:

A. depresja, niedokrwistość, obturacyjny bezdech senny,
B. duszność typu orthopnoë, nasilenie diurezy w godzinach nocnych, depresja,
C. napadowa duszność nocna, hipoalbuminemia, nykturia,
D. żadna odpowiedź nie jest prawidłowa.

Literatura: Wytyczne ESC dotyczące diagnostyki i leczenia ostrej i przewlekłej niewydolności serca w 2016 roku, strona nr 1085.

Zadanie 8.

Karta ryzyka SCORE (Systematic Coronary Risk Estimation) pozwala na oszacowanie 10-letniego ryzyka chorób sercowo-naczyniowych zakończonego zgonem. Zalecana jest w wytycznych europejskich do oceny ryzyka i może być przydatna w podejmowaniu przemyślanych decyzji co do postępowania. Karta ta uwzględnia zmienne takie jak: płeć, wiek, stężenie cholesterolu całkowitego lub stosunek TC/HDL-C, ciśnienie skurczowe, palenie tytoniu. Jedną z wad korzystania z karty ryzyka SCORE może być następujący ograniczony zakres wiekowy:

A. 40–65 lat,
B. 45–70 lat,
C. 50–65 lat,
D. 35–65 lat.

Literatura: Perk J, Backer GD, Gohlke H et al., Europejskie wytyczne dotyczące zapobiegania chorobom serca i naczyń w praktyce klinicznej na 2012 rok. Kardiologia Polska 2012; 70, supl. I: S 1- S 100. Wytyczne ESC dotyczące prewencji chorób układu sercowo-naczyniowego w praktyce klinicznej w 2016 roku. Kardiologia Polska 2016; 74, 9: 821–936.

Zadanie 9.

Obrzęki pochodzenia sercowego powstają wskutek:

A. zwiększenia objętości płynu pozakomórkowego,
B. długotrwałego unieruchomienia, zmiany ciśnienia osmotycznego,
C. wysokich wartości ciśnienia tętniczego krwi i niewydolności nerek,
D. zasadowicy metabolicznej, przepuszczalności naczyń włosowatych.

Literatura: Kaszuba D., Nowicka A. (red.): Pielęgniarstwo kardiologiczne. PZWL, Warszawa 2011, str. 184.

Zadanie 10.

W farmakologicznym przygotowaniu pacjenta do koronarografii należy uwzględnić odstawienie dostnych leków:

A. przeciwzakrzepowych,
B. hipotensyjnych,
C. przeciwpłytkowych,
D. hipolipemicznych.

Literatura: Szczeklik A., Gajewski P.: Interna Szczeklika – Podręcznik chorób wewnętrznych 2014. Medycyna Praktyczna, Kraków 2014, str. 43.

Więcej pytań znajdziesz na kolejnych stronach wpisu!

Leave a Reply