Zadanie 111.
Tzw. „zespół amotywacyjny” często jest obserwowany u osób przewlekle używających:
A. barbituranów,
B. opioidów,
C. kanabinoidów,
D. środków halucynogennych.
Literatura: Bilikiewicz A., Pużyński S., Robakowski J., Wciórka J. (red): Psychiatria. Wyd. Urban&Partner. Wrocław; 2002, Tom 2 (Psychiatria kliniczna), s: 181. Jarema M. (red): Psychiatria w praktyce. Podręcznik dla lekarzy specjalizujących się w psychiatrii i lekarzy innych specjalności. Wyd. Oficyna Wydawnicza Medical Education. Warszawa; 2011, s: 259.
Zadanie 112.
W trakcie rehabilitacji psychiatrycznej zbyt powolne włączanie pacjenta w życie społeczne może powodować:
A. wycofanie się,
B. rezygnację,
C. małą skuteczność oddziaływań,
D. nasilenie lęku.
Literatura: Furgał M.: Rehabilitacja w psychiatrii. [w] Heitzman J.: Psychiatria. PZWL, Warszawa 2007, s 296.
Zadanie 113.
Przekazanie wiedzy na temat metod leczenia choroby i sposobów radzenia sobie z nią jest istotą:
A. komunikacji terapeutycznej,
B. psychoedukacji,
C. psychoterapii systemowej,
D. przeformułowania problemu.
Literatura: Skorupska A.: Rehabilitacja w psychiatrii. [w] Wilczek-Różyczka E. (red): Podstawy pielęgniarstwa psychiatrycznego. Czelej, Lublin, 2007: s. 212.
Zadanie 114.
Objaw piloerekcji jest charakterystyczny dla:
A. opioidowych zespołów abstynencyjnych,
B. nikotynowego zespołu abstynencyjnego,
C. benzodiazepinowych objawów abstynencyjnych,
D. barbituranowych zespołów abstynencyjnych.
Literatura: Wilczek-Rużyczka E.: Komunikowanie się z chorym psychicznie. Wyd. Czelej. Lublin; 2007, s: 88-89. Jarema M. (red): Psychiatria w praktyce. Podręcznik dla lekarzy specjalizujących się w psychiatrii i lekarzy innych specjalności. Wyd. Oficyna Wydawnicza Medical Education. Warszawa; 2011, s: 247-248.
Zadanie 115.
Wskaż prawdziwe twierdzenie odnoszące się do treningów psychoedukacyjnych:
A. są najczęściej prowadzone w formie ustrukturalizowanych zajęć treningowych,
B. podlegają sztywnym schematom treningowym, nie ma możliwości wprowadzania zmian,
C. prowadzone są codziennie wyłącznie przez certyfikowanych psychoterapeutów,
D. nie jest wskazane aby prowadziły je pielęgniarki.
Literatura: Meder J.: Rehabilitacja [w:] Bilikiewicz A., Pużyński S., Rybakowski J., Wciórka J. (red.): Psychiatria, t. 3 Wyd. Urban & Partner, Wrocław 2002 s. 18.
Zadanie 116.
Wg WHO, długoterminowe leczenie substytucyjne metadonem to:
A. zmniejszanie dawek metadonu przez miesiąc lub krócej,
B. zmniejszanie dawek metadonu przez ponad jeden miesiąc,
C. przepisywanie stałych dawek metadonu przez pół roku lub krócej,
D. przepisywanie stałych dawek metadonu przez ponad pół roku.
Literatura: Jarema M. (red): Psychiatria w praktyce. Podręcznik dla lekarzy specjalizujących się w psychiatrii i lekarzy innych specjalności. Wyd. Oficyna Wydawnicza Medical Education. Warszawa; 2011, s. 251.
Zadanie 117.
Do charakterystycznych objawów zatrucia barbituranami NIE należą:
A. ilościowe zaburzenia świadomości,
B. zmniejszone napięcie mięśni,
C. bladość skóry, zaburzenia termoregulacji, bóle głowy,
D. podwyższone ciśnienie tętnicze krwi i tachykardia.
Literatura: Bilikiewicz A., Pużyński S., Robakowski J., Wciórka J. (red): Psychiatria. Wyd. Urban&Partner. Wrocław; 2002, Tom 2 (Psychiatria kliniczna), s: 175.
Zadanie 118.
Na podstawie indywidualnego programu rehabilitacji osoba chora psychicznie może brać udział w nieodpłatnych praktykach zawodowych u pracodawcy, w wymiarze do 15 godzin tygodniowo, przez okres do 3 mies., z możliwością przedłużenia do 6 mies., a dotyczy to uczestnika:
A. turnusu rehabilitacyjnego,
B. środowiskowego domu samopomocy,
C. warsztatów terapii zajęciowej,
D. stacjonarnej psychoterapii.
Literatura: Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. 2018, poz.511).
Zadanie 119.
Realistycznym celem leczenia uzależnienia od alkoholu jest:
A. przewarunkowanie na tzw. „picie kontrolowane”,
B. nabycie umiejętności radzenia sobie bez alkoholu z wydarzeniami życiowymi, negatywnymi emocjami, stresem oraz naciskiem otoczenia,
C. osiągnięcie całkowitej i długotrwałej abstynencji,
D. prawidłowa odpowiedź B i C.
Literatura: Jarema M. (red): Psychiatria w praktyce. Podręcznik dla lekarzy specjalizujących się w psychiatrii i lekarzy innych specjalności. Wyd. Oficyna Wydawnicza Medical Education. Warszawa; 2011, s: 234.
Zadanie 120.
Indywidualny plan rehabilitacji pacjenta, któremu udzielane są świadczenia zdrowotne w szpitalu psychiatrycznym ustalany jest wspólnie przez:
A. lekarza prowadzącego i fizjoterapeutę, we współdziałaniu z pacjentem i jego bliskimi,
B. lekarza specjalistę w dziedzinie psychiatrii, psychologa klinicznego i pielęgniarkę,
C. lekarza prowadzącego, pielęgniarkę specjalistkę w dziedzinie pielęgniarstwa psychiatrycznego i pacjenta,
D. lekarza specjalistę w dziedzinie psychiatrii i terapeutę zajęciowego we współdziałaniu z pacjentem.
Literatura: Ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 o ochronie zdrowia psychicznego (t.j. Dz.U. 2017 poz. 882 z późn.zm.). § 5. 1. Zajęcia rehabilitacyjne są prowadzone zgodnie z indywidualnym planem rehabilitacji, opracowanym przez lekarza specjalistę w dziedzinie psychiatrii i psychologa lub terapeutę zajęciowego, we współdziałaniu z pacjentem. Literatura: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 8 kwietnia 2014 r. w sprawie zajęć rehabilitacyjnych organizowanych w szpitalach psychiatrycznych.
Leave a Reply