Zadanie 221.
Badanie psychiatryczne funkcji poznawczych nie obejmuje oceny:
A. Orientacji auto- i allopsychicznej,
B. Zdolności do koncentracji uwagi,
C. Stanu emocjonalnego,
D. Pamięci.
Literatura: Kapelski P., Dembińska D.: Badanie psychiatryczne. W. Górna K., Jaracz K., Rybakowski J. (red): Pielęgniarstwo psychiatryczne. PZWL. Warszawa, 2012, s 117.
Zadanie 222.
Model pielęgnowania wg Nancy Roper w pielęgniarstwie psychiatrycznym, koncentruje się szczególnie na:
A. wzajemnej relacji pielęgniarka-pacjent,
B. aktywnościach życiowych podejmowanych przez pacjenta i wspólnym rozpoznawaniu aktualnych i potencjalnych problemów,
C. zaspakajaniu potrzeb pacjenta,
D. wspieraniu procesu adaptacji pacjenta.
Literatura: Wilczek-Różyczka (red.) Podstawy pielęgniarstwa psychiatrycznego poz. 68.
Zadanie 223.
Uznaną metodą leczenia bulimii jest psychoterapia. Najwięcej danych potwierdzających dobry efekt leczenia bulimii w początkowym okresie terapii dotyczy:
A. terapii psychodynamicznej,
B. terapii interpersonalnej,
C. terapii psychoanalitycznej,
D. terapii poznawczo-behawioralnej.
Literatura: Namysłowska I. (red): Psychiatria dzieci i młodzieży. Wyd. Lekarskie PZWL. Warszawa; 2005, s:262.
Zadanie 224.
Zminimalizowanie ryzyka samobójstwa u pacjenta depresyjnego to ogromne wyzwanie w pracy pielęgniarki psychiatrycznej, dlatego w postępowaniu z takimi osobami powinna dążyć do:
A. stworzenia bezpiecznego środowiska, krytycznego odnoszenia się do myśli i zachowania pacjenta,
B. stworzenia poczucia bezpieczeństwa, nienawiązywania kontaktu werbalnego, zapewnienia odosobnienia jeśli tylko pacjent sygnalizuje taką potrzebę,
C. spokojnego traktowania pacjenta, bez osądzania, stworzenia bezpiecznego środowiska i zwiększania zdolności samokontroli,
D. spokojnego traktowania pacjenta, zachowania jedynie kontaktu pozawerbalnego jako najbardziej bezpiecznego.
Literatura: Wilczek-Rużyczka E.: Komunikowanie się z chorym psychicznie. Wyd. Czelej, Lublin 2007 s. 66.
Zadanie 225.
Pacjenci agresywni są diagnozowani jako:
A. wysoce asertywni,
B. lękowi,
C. depresyjni,
D. z zaburzeniami osobowości.
Literatura: Wilczek-Rużyczka E.: Komunikowanie się z chorym psychicznie. Wyd. Czelej , Lublin 2007 s.73.
Zadanie 226.
Wzrost umiejętności radzenia sobie ze stresem, wzrost umiejętności społecznych i wzmocnienie poczucia skuteczności, to cele komunikowania terapeutycznego z pacjentem:
A. w ostrym stanie psychotycznym,
B. uzależnionym,
C. w stanie katatonicznym,
D. z zaburzeniem postrzegania.
Literatura: Wilczek-Rużyczka E.: Komunikowanie się z chorym psychicznie. Wyd. Czelej , Lublin 2007 s.91-92.
Zadanie 227.
U pacjenta z fobią stwierdzono brak umiejętności zaradczych z lękiem fobicznym. Które z działań wobec pacjenta powinno być wyeliminowane z opieki pielęgniarskiej?
A. uczenie alternatywnych zachowań,
B. odwracanie uwagi od przyczyn lęku,
C. wzmacnianie skarg pacjenta o objawach somatycznych,
D. budowanie pozytywnego obrazu siebie.
Literatura: Płotka A. Opieka nad pacjentem z zaburzeniami nerwicowymi. [w:] Wilczek-Rużyczka (red. ). Podstawy pielęgniarstwa psychiatrycznego. Wydawnictwo Czelej, Lublin, 2007, s. 93.
Zadanie 228.
Opiekujesz się pacjentem w osłupieniu depresyjnym/katatonii. Z pacjentem nie ma kontaktu słownego, nie przyjmuje on posiłków. Jaką metodę zastosujesz zgodnie z rolą pielęgniarki jaką jest asystowanie pacjentowi?
A. kierowanie, udzielanie wskazówek,
B. uczenie,
C. działanie za pacjenta,
D. doradzanie.
Literatura: Płaszewska-Żywko L. Teoria Dorothei Orem. [w:] Kózka M., Płaszewska-Żywko L. Modele opieki pielęgniarskiej nad chorym dorosłym. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa, 2010, s. 20 – 21.
Zadanie 229.
Przy badaniu palpacyjnym brzucha, po nagłym zwolnieniu ucisku pacjent czuje silny ból. Może to świadczyć o zapaleniu otrzewnej i nazywane jest objawem:
A. Blumberga,
B. Rowsinga,
C. Goldflama,
D. Chełmońskiego.
Literatura: Dyk D. Badanie fizykalne w pielęgniarstwie. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa, 2010, s. 153.
Zadanie 230.
Zauważyłeś/aś, że podczas wywiadu z mężczyzną w wieku 65 lat, pacjent jest spokojny, lecz nie może skupić się na jednym temacie rozmowy, nie wie jaka jest aktualna data. Rodzina potwierdza, że od jakiegoś czasu pacjent jest zdezorientowany co do miejsca. Nigdy nie nadużywał substancji psychoaktywnych. Jaką skalę psychologiczną możesz zastosować, aby ocenić stan psychologiczny pacjenta?
A. skala Lęku Hamiltona,
B. Mini Mental State Examination,
C. CAGE,
D. Positive and Negative Syndrom Scale (PANSS).
Literatura: Gierus J. Skale kliniczne. [w:] Bartosz Ł., Markiewicz R., Szulc A., Wrońska I (red.) Pielęgniarstwo psychiatryczne. Wydawnictwo Ars Nova, Lublin, 2014, s. 93.
Leave a Reply