Zadanie 51.
W opiece nad dzieckiem ze spektrum autyzmu należy przyjąć przede wszystkim następujące cele:
A. usprawnienie samoobsługi, ponieważ w innych obszarach zwykle dziecko dobrze funkcjonuje,
B. poprawa kompetencji społecznych, gdyż mowa i samoobsługa są w normie,
C. poprawa mowy, samoobsługi oraz kompetencji społecznych,
D. poprawa skupienia uwagi przez farmakoterapię.
Literatura: Polikowska M. Zaburzenia psychiczne wieku rozwojowego. [w:] Bartosz Ł., Markiewicz R., Szulc A., Wrońska I (red.) Pielęgniarstwo psychiatryczne. Wydawnictwo Ars Nova, Lublin, 2014, s. 56.
Zadanie 52.
Psychoterapia grupowa oraz wzajemne interakcje w społeczności terapeutycznej mogą być związane ze zjawiskiem zwanym „naciskiem grupy”. Zjawisko to:
A. postrzegane jest jako negatywny efekt oddziaływania grupy,
B. związane jest z wymianą informacji w grupie, porównywanie siebie z innymi, prowadzić może do zmiany samooceny,
C. dotyczy interakcji pacjent-pacjent a nigdy pacjent-personel,
D. powoduje spadek samooceny u członków grupy.
Literatura: Markiewicz R. Społeczność terapeutyczna. Współpraca zespołu. [w:] Bartosz Ł., Markiewicz R., Szulc A., Wrońska I (red.) Pielęgniarstwo psychiatryczne. Wydawnictwo Ars Nova, Lublin, 2014, s. 162.
Zadanie 53.
Trzeci etap procesu pielęgnowania według modelu Betty Neuman dotyczy:
A. interwencji pielęgniarskich i oceny zmian po zastosowanych działaniach,
B. gromadzenia danych i ocena „odstępstw” od dobrostanu,
C. określenia wspólnie z pacjentem celu prowadzonych zmian,
D. tylko ewaluacji procesu pielęgnowania.
Literatura: Poznańska S., Płaszewska-Żywko L. Wybrane modele pielęgniarstwa. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków, 2001, s. 176.
Zadanie 54.
Intensywne przeżywanie dolegliwości somatycznych przez pacjenta w wieku podeszłym, wywołane jest często nastawieniem hipochondrycznym. Pielęgniarka może zmniejszyć próg bólowy poprzez podejmowanie działań:
A. zachęcanie do udziału w zajęciach grupowych, podtrzymywanie kontaktu terapeutycznego zmniejszającego niepokój chorego, podawanie leków przeciwbólowych na życzenie pacjenta,
B. zachęcanie do dłuższego wypoczynku w ciągu dnia, stosowanie farmakoterapii według ustalonego planu leczniczego oraz leków przeciwbólowych zgodnie z życzeniem pacjenta,
C. zapewnienie odpoczynku nocnego, umożliwienie korzystania z bioenergoterapeuty, zachęcanie do udziału w muzykoterapii oraz obowiązkowej psychoterapii grupowej,
D. zapewnienie odpoczynku w przypadku nasilenia dolegliwości, zachęcanie do udziału w zajęciach interesujących chorego oraz podtrzymywanie kontaktu terapeutycznego zmniejszającego niepokój.
Literatura: Wilczek-Rużyczka E.: Podstawy pielęgniarstwa psychiatrycznego. Wyd. Czelej, Lublin 2007 s 147-148.
Zadanie 55.
W terapii indywidualnej dokonuje się wyboru technik terapeutycznych. Jedną z nich jest interweniowanie (klaryfikowanie, konfrontowanie, interpretowanie, sugerowanie). Proszę wybrać właściwe określenie wyżej wymienionego podejścia terapeutycznego:
A. w początkowej fazie terapii sugeruje się powstrzymanie od interweniowania ponieważ wiedza o pacjencie jest niewystarczająca,
B. jest to jedyna technika, którą można się posługiwać w psychoterapii indywidualnej,
C. rozmowa terapeutyczna zwykle nie obejmuje interweniowania,
D. do zastosowania tej techniki wobec pacjenta nie jest wymagana wiedza o nim.
Literatura: Wilczek-Rużyczka E. Psychoterapia. [w:] Wilczek-Rużyczka E (red.). Podstawy pielęgniarstwa psychiatrycznego. Wydawnictwo Czelej, Lublin, 2007, s. 173.
Zadanie 56.
Wzbudzanie i wzmacnianie poczucia własnej wartości dziecka odbywa się m.in. poprzez:
A. stosowanie tzw. pozytywnych wzmocnień, wzbudzanie poczucia winy,
B. konsekwentne postępowanie wobec dziecka, sprawiedliwe stosowanie nagród i kar w placówkach oświatowych,
C. aprobatę spontaniczności dziecka, wychowywanie bez zakazów i nakazów,
D. stanowcze i konsekwentne postępowanie wobec dziecka, sprawiedliwe stosowanie tzw. pozytywnych wzmocnień.
Literatura: Wilczek-Rużyczka E.: Podstawy pielęgniarstwa psychiatrycznego. Wyd. Czelej, Lublin 2007, s.24.
Zadanie 57.
Pacjentka została przyjęta na oddział psychogeriatryczny po przedawkowaniu leków w celach samobójczych. W młodości już była hospitalizowana z powodu depresji poporodowej. Od 5 lat pacjentka jest mniej aktywna, ostatnio nastrój pogarsza się. Pacjentka jest introwertyczką, jest religijna. Które z wymienionych działań były słuszne?
A. zaraz po przyjęciu pacjentki personel starał się wzbudzić nadzieję na wyleczenie,
B. zadbano o atmosferę spokoju i życzliwości, zapewniono kontakt z duchownym, oraz włączono do pomocy również przyjaciółkę pacjentki,
C. istotne zadania opiekuńcze zlecono przyjaciółce pacjentki,
D. często personel nawiązywał rozmowę z pacjentką mówiąc, żeby się nie martwiła, wszystko będzie dobrze.
Literatura: Wilczek-Rużyczka E., Wojtas K. Wsparcie społeczne w chorobach przewlekłych i psychicznych. [w:] Czupryna A., Wilczek-Rużyczka E. Wybrane zagadnienia pielęgniarstwa specjalistycznego. ABC a Wolters Kluwer business, Warszawa, 2010, s. 76-79.
Zadanie 58.
Opiekując się pacjentem ze schizofrenią paranoidalną, można przybliżać go do rzeczywistości poprzez:
A. opisanie swojego spostrzegania świata,
B. urealnianie istnienia urojeń,
C. słowne wyrażanie wątpliwości,
D. wszystkie odpowiedzi są prawidłowe.
Literatura: Wilczek-Rużyczka E. Komunikowanie się z chorym psychicznie.
Wydawnictwo Czelej, Lublin, 2007, s. 31, 55.
Zadanie 59.
W terapii rodzin, zalecanie jej członkom wykonywanie zachowań, które zgłaszają jako stwarzające problem składa się na:
A. psychoterapię indywidualną,
B. technikę lustra,
C. techniki paradoksalne,
D. techniki relaksacyjne.
Literatura: Wilczek-Rużyczka E.: Podstawy pielęgniarstwa psychiatrycznego.
Wyd. Czelej, Lublin 2007, s. 184.
Zadanie 60.
Jedno z uprawnień pielęgniarki dotyczące zastosowania przymusu bezpośredniego polega na:
A. przedłużeniu stosowania przymusu bezpośredniego w formie unieruchomienia lub izolacji na okres nie dłuższy niż 4 godziny w jednostce organizacyjnej pomocy społecznej w przypadku braku możliwości uzyskania zlecenia lekarskiego,
B. przedłużeniu stosowania przymusu bezpośredniego w formie unieruchomienia lub izolacji na okres nie dłuższy niż 8 godzin w jednostce organizacyjnej pomocy społecznej w przypadku braku możliwości uzyskania zlecenia lekarskiego,
C. przedłużeniu stosowania przymusu bezpośredniego w formie unieruchomienia lub izolacji na okres nie dłuższy niż 4 godziny w każdym podmiocie leczniczym i jednostce organizacyjnej pomocy społecznej,
D. przedłużeniu stosowania przymusu bezpośredniego w formie unieruchomienia lub izolacji na okres nie dłuższy niż 8 godzin w każdym podmiocie leczniczym i jednostce organizacyjnej pomocy społecznej w przypadku braku możliwości uzyskania zlecenia lekarskiego.
Literatura: Ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 o ochronie zdrowia psychicznego (t.j. Dz.U. 2017 poz. 882 z późn.zm.).
Leave a Reply